63پس از قتاده فرزندش حسن و سپس راجح به قدرت رسيدند و البته اين دوره، يعنى چهار دهه نخست قرن هفتم هجرى، دوره آشوب و آشفتگى بود.

مكه در دوره مماليك و عثمانى‌ها

از سال 652 چهار سال پيش از سقوط بغداد يكى از نوادگان قتاده با نام ابونُمىّ قدرت را در مكه به دست گرفت. با سقوط عباسيان، دولت مماليك ¹ در مصر تأسيس شد و بَيْبَرس، حاكم قدرتمند مملوكى در سال 667 به حج آمد و مورد استقبال ابونُمى قرار گرفت. ابونمى پس از پنجاه سال حكومت بر مكه، به سال 701 درگذشت. وى در اين مدت، گاه تابع مماليك بود و گاه با دولت آل رسول در يمن، دوستى و رابطه داشت. فرزندان وى تاسال 737 با يكديگر درگير بودند تا آن كه در اين سال رُمَيثه فرزند ابونمى، به استقلال بر مكه حكومت كرد. در اين سال‌ها، افزون بر مماليك و آل رسول، حكام مغولى ايران؛ از قبيل الجايتو معروف به خدابنده و فرزندش ابوسعيد نيز كه به اسلام گرويده بودند، در انديشه نفوذ در مكه بودند.

پس از درگذشت رميثه در سال 747 فرزندان و نوادگان وى تا زمان تسلط عثمانى‌ها، بر اين شهر در سال 923 حكومت كردند. آخرين شريف حاكم بر مكه در زمان سلطان سليم شريف بركات بود كه از اعقاب ابونمىّ به شمار مى‌آمد.

سلطان سليم عثمانى در سال 922 و 923 با كشتن هزاران نفر موفق به نابودى