158به او گفت: عَرَفْت؟ آيا شناختى؟ ¹

2. آدم و حوّا، در اين منطقه يكديگر را شناختند ( \ تَعارَفا) و باز يافتند.

3. عرفات از آن رو به اين نام شناخته شد كه مردم در آنجا به گناهان خود اعتراف مى‌كنند. در روايتى از امام صادق(ع) نقل شده است كه درباره نام‌گذارى عرفات فرمودند: جبرئيل در ظهر عرفه از ابراهيم(ع) پرسيد: اى ابراهيم! به گناهان خود اعتراف كن و مناسك را بشناس. عرفات را به خاطر اين سخن جبرئيل كه گفت: «اعْترف»؛ عرفات ناميدند. ²

4. برخى هم عرفه را به معناى كوه گرفته‌اند.

در شمال شرقى عرفات، «جبل‌الرحمه» قرار دارد. اين كوه مستقل از كوه‌هايى است كه منطقه را در حصار خود گرفته‌اند. در قرن ششم هجرى، جمال الدين اصفهانى وزير موصل و شام، از پايين تا بالاى كوه را پله ساخت تا صعود به آن آسان شود. گفتنى است در فقه شيعه، در زمان وقوف در روز نهم ذى‌حجه از ظهر شرعى تا مغرب شرعى است صعود به كوه عرفه كراهت دارد.

روايت شده است كه رسول خدا(ص) خطبه حجّةالوداع را بر فراز اين كوه ايراد كرد. ³ در گذشته مسجد كوچكى با نام «مسجد الصَّخَرات» در پايين كوه بوده كه