37

الْمُنْكَرِ، وَاَطَعْتَ اللّٰهَ وَرَسُولَهُ حَتّىٰ اتيٰكَ منكر (كار زشت) و پيروى كردى از خدا و رسولش تا به شهادت رسيدى،

الْيَقِينُ، فَلَعَنَ اللّٰهُ امَّةً قَتَلَتْكَ، وَلَعَنَ اللّٰهُ امَّةً پس خدا لعنت كند مردمى كه تو را كشتند وخدا لعنت كند مردمى را كه به تو

ظَلَمَتْكَ، وَلَعَنَ اللّٰهُ امَّةً سَمِعَتْ بِذٰلِكَ فَرَضِيَتْ ستم كردند و خدا لعنت كند مردمى كه اين جريان را شنيدند و بدان

بِهِ، يٰا مَوْلٰايَ يٰا ابٰا عَبْدِ اللّٰهِ، اشْهَدُ انَّكَ كُنْتَ راضى شدند. اى مولاى من، اى ابا عبداللّه گواهى دهم كه تو براستى

نُوراً فِى الاَْصْلٰابِ الشّٰامِخَةِ وَالاَْرْحٰامِ نورى بودى در صُلبهاى شامخ [و بلند] و رَحِمْهاى

الْمُطَهَّرَةِ، لَمْ تُنَجِّسْكَ الْجٰاهِلِيَّةُ بِاَنْجٰاسِهٰا، وَلَمْ پاك، آلوده‌ات نكرد زمان جاهليت به پليديهايش

تُلْبِسْكَ مِنْ مُدْلَهِمّٰاتِ ثِيٰابِهٰا، وَاَشْهَدُ انَّكَ مِنْ و نپوشاندت از جامه‌هاى آلوده و چركش، و گواهى دهم كه براستى تو از

دَعٰائِمِ الدّٖينِ وَاَرْكٰانِ الْمُؤْمِنٖينَ، وَاَشْهَدُ انَّكَ جملۀ ستونهاى دين و پايه‌هاى محكم مردان با ايمانى و گواهى دهم كه