89از بزرگترين افتخارات و موهبتها، توفيق ديدار حضرت رسول صلى الله عليه و آله است. در عصر آن پيامبر عزيز، كسانى از راههاى دور و با تحمّل رنج راه و باديه و مشقّتهاى سفر به سوى مدينه «هجرت» مىكردند تا به زيارت آن حضرت نائل آيند و جمال حجّت الهى و آخرين سفير پروردگار را ببينند.
چه زيباست كه مسلمانى به ديدار پيغمبر رود، يا به محضر آن حضرت سلام عرض كند و آن پيامبر رحمت نيز سلامش را شنيده، پاسخ گويد.
«زيارت قبر» در اين حديث، همانند «ديدار حضورى» و هجرت به سوى محمد مصطفى صلى الله عليه و آله به حساب آمده است.
اگر كسانى توفيق اين تشرّف و زيارت «روضۀ نبوى» را نداشته باشند، باز هم «سلام» كردن بر آن حضرت، جايگزين زيارت شمرده شده است و اين نهايت لطف و عنايت است. براى آن حضرت هم نزديكى يا دورى مسافت تفاوتى نمىكند. هر كس از هر جا عرض سلام كند، فرشتگان الهى و پيكهاى عالم ملكوت، اين عرض ادب و ارادت را به محضر نورانىاش مىرسانند.
ما نيز از همينجا زبان به سلام مىگشاييم و به پيشگاه حضرتش عرض مىكنيم:
«السلام عليك يا رسول اللّٰه، السلام عليك يا محمد بن عبداللّٰه».