96زيارت «جامعۀ كبيره» است.
براى درك مفاهيم متعالى و زيبايى كه در زيارتنامهها مطرح شده است، نياز به «آشنايى به زبان عربى» است. ترجمهها، هر قدر هم كه زيبا باشد، نمىتواند بسيارى از آن معانى بلند را برساند.
محورهاى كلّى اين مباحث را مىتوان در چند عنوانِ عام، تلخيص كرد. به قرار زير:
- مسائل اعتقادى، توحيد، نبّوت، صفات خدا،...
- شناخت ائمّه، اوصاف و فضايلشان،
- تاريخ زندگى و عملكرد اولياء دين، و مظلوميّتهاى آنان،
- پيوندهاى «ولايتى» بين زائر و پيشوا، و همسويى در فكر و موضع و عمل و اقدام.
- افشاگرى بر ضدّستمگران حاكم و جنايتهايشان در حقّ طرفداران «حق» و طالبان «عدل».
- تولّى و تبرّى، شفاعت، توسّل، دعا و... معارفى از اين دست.
- طرح آرمانهاى والا و خواستههاى متعالى و نيازهاى برتر،
- و... برخى موضوعات ديگر.
امامان شيعه، با توجّه و عنايت كامل، از اين طريق در صدد بيان «معارف اسلام» بودهاند و در قالب يك متن زيارتى، بسيارى از آنچه را كه جزء عقائد صحيح اسلامى، يا ارزشهاى والاى مكتبى يا فضايل برجستۀ ائمّه دين، يا حقايق مسلّم تاريخى دربارۀ اهل بيت پيامبر و ماجراى زندگيشان در رابطه با حقّ است، و آنچه را كه جزء تكاليف شيعه و وظايف قلبى و زبانى و عملى آنان نسبت