115هنگام ظهورت و تشكيل دولتت، مرا بار ديگر به دنيا برگرداند، تا به خواسته و آرمان خودم از راه اطاعت تو برسم». 1آرزوى بازگشت به دنيا در روزگار ظهور او، بايد همراه با آمادهسازى روح و اراده براى آن دوران باشد و زمينهسازى اجتماعى براى آمدنِ آن عدلگستر و حجت غايب پروردگار.
به اينگونه است كه مىبينم انتظار، با تنبلى و بىحوصلگى و بىتفاوتى و بيعارى سازگار نيست.
زائرى كه مشتاق حضور و جهاد در ركاب مهدى عليه السلام است، بايد لياقتهاى مورد نياز را از هم اكنون در خود فراهم آورد، وگرنه اين شوق، به تنهايى او را به جايى نمىرساند.
شهادت، حدّ اعلاى كمال انسان است. و چه زيبا كه در ركاب «مهدى موعود» باشد، و در راه احقاق حق و گسترش عدل بر گسترۀ زمين!
در زيارتها، روى عنصر «شهادتطلبى» و آرزوى جهاد و شهادت، پيش روى امام زمان و در ركاب آن عزيز، تأكيد فراوان شده است. و اين در پى آن خواستۀ ارزشمند زنده شدن و رجعت در روزگار امام عصر است.
در دعاى عهد، مىخوانيم:
«خدايا، به هنگام ظهورش، مرا از قبر، برون آر، در حالىكه كفن پوشيده و شمشير آخته و نيزه برگرفته باشم و نداى آن دعوتگر در