82معروف يونانى هيرودتس ( Herodotos) در اواسط قرن پنجم قبل از ميلاد در مكتوبات خود به اين سرزمين اشاره كردهاند. 1در قرن دوم ميلادى دانشمند يونانى بطلميوس با تعبير «بلاد صحرايى عربى؛ Arabia Eremon » از اين سرزمين ياد نموده، و آن را به دو قسمت تقسيم كرده است: بلاد عربى خوشبخت (منطقه جنوبى) و بلاد عربى صخرهاى (منطقه شمالى و مركزى) 2.
در منطقه جنوبى اين سرزمين كه هم اكنون كشور يمن ناميده مىشود، به علت وجود آب و قابليت كشاورزى و دريانوردى تجمع بيشترى صورت پذيرفته و در آن دولتهايى چون معينيان، سبائيان، حميريان، قتبان، و دولت حضرموت به ظهور رسيدهاند. ولى در قسمت شمال و شمال غربى اين شبه جزيره بزرگ، نيز دولتهايى چون نبطيان وجود داشته است.
شكستن سد مآرب در جنوب، كه مهاجرت گستردهاى از جنوب به شمال و مركز را در پى داشت، باعث تشكيل حكومتهايى چون غسّانيان، لخميان و آل كنده توسط مهاجران گرديد كه به ترتيب تحت حمايت امپراتورى روم، ايران و حميريان بودند.
از دير باز منطقه مركزى نجد و حجاز محل سكونت صحرانشينانى بوده است كه در جستجوى آب و مرتع به همراه احشام خود كوچ نشينى را پيشه خود ساخته بودند.