117جناح مذهبى و سنت گرايان، از قدرت و نقش بسيار زيادى در حكومت و جامعه عربستان برخوردار هستند.
اكثر مردم اين كشور از اهل تسنن مىباشند؛ و كشور بر اساس مذهب وهابيت اداره مىشود؛ بيشتر مردم نجد پيرو مذهب حنبلى و منطقه حجاز بيشتر مالكى مذهباند و شايد به همين دليل بود كه آيين محمدبن عبدالوهاب كه بيشتر بر اصول اعتقادات و آراى فقهى حنبلى تكيه مىكرد، ابتدا در ميان مردم نجد انتشار يافت.
در شهر مدينه منوره و منطقه الشرقيه تعداد نسبتاً قابل توجهى از شيعيان اماميه زندگى مىكنند و در عسير و نجران نيز گروهى از اسماعيليه وجود دارند. بخشى از يمنىهاى مقيم عربستان نيز زيدى مذهب هستند.
2. پيشينه وهابيت
پيامبر گرامى اسلام(ص) بعد از آن كه بنيان اسلام را نهاد، با فراخوان مسلمانان به وحدت، جامعه اسلامى را متحد و يكپارچه ساخت؛ اما پس از رحلت آن حضرت، مسائل سياسى، اعتقادى و فقهى موجب پيدايش مذاهب مختلف اسلامى گرديد. نخست در مورد جانشينى پيامبر(ص) دو رأى و انديشه شكل گرفت:
1. گروهى از بزرگان صحابه همچون ابن عباس، سلمان ابوذر و مقداد و عدهاى از مردم با استناد به واقعه غدير خم و تصريح پيامبر(ص)در مواضع متعدد، حضرت على(ع) را خليفه و جانشين پيامبر مىدانستند. صاحبان اين انديشه، «شيعه» ناميده شدند.