471 تكاليف دينى آرام نمايند، از اين‌رو آنها را از رنج و اذيت حشرات و جانوران آزاردهنده در سرزمين مشعر مصون مى‌دارد تا آثار نيكوى اين شعور و اعتقاد را
مجسّم نموده و آشكار گرداند كه چگونه مى‌توان با عمل به دستورات دينى، موجبات آرامش ديگران را (از شر صفاتى كه حشرات نماد آن هستند) فراهم آورد. امام باقر(ع) در اين‌باره فرمودند:
«إِنَّ الْمُزْدَلِفَةَ أَكْثَرُ بِلَادِ اللَّهِ هَوَامّاً فَإِذَا كَانَتْ لَيْلَةُ التَّرْوِيَةِ نَادَي مُنَادٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ يَا مَعْشَرَ الْهَوَامِّ ارْحَلْنَ عَنْ وَفْدِ اللَّهِ قَالَ فَتَخْرُجُ فِي الْجِبَالِ فَتَسَعُهَا حَيْثُ لَا تُرَي فَإِذَا انْصَرَفَ الْحَاجُّ عَادَت» 1
«حشرات و جانوران مشعر از همه بيابان‌ها بيشتر است. اما چون شب ترويه فرامى‌رسد، منادى از جانب پروردگار ندا مى‌دهد: اى حشرات و جانوران! از ميهمانان و زائران خدا دور شويد. سپس حشرات از مشعر به كوه‌هاى اطراف مى‌روند به طورى كه ديده نشوند. امّا پس از رفتن زائران خانه خدا، به جاى