462«زيرا هنگامى كه بنده «الله اكبر» مى‌گويد معنايش آن است كه خداوند بزرگتر از آن است كه مانند بت‌هاى تراشيده و ديگر معبودان باشد. از اين‌رو هنگامى كه شيطان به همراه ياران خود راه را بر حج‌گزاران تنگ و باريك مى‌كند، با شنيدن صداى تكبير از اين محيط دور مى‌شود و فرشتگان او را تعقيب مى‌كنند و تا درياى سبز به عقب مى‌رانند.»
و در حديثى از امام صادق(ع) روايت شده است كه خداوند دو ملك را موظف مى‌نمايد تا:
«يَقُومَانِ بِالْمَأْزِمَيْنِ هَذَا مِنْ هَذَا الْجَانِبِ وَ هَذَا مِنْ هَذَا الْجَانِبِ فَيَقُولَانِ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ فَمَا يَكَادُ يُرَي مِنْ صَرِيعٍ وَ لَا كَسِير» 1
«هر يك در جانبى از مأزمين بايستند و بگويند: خداوندا سالم دار. به همين دليل هرگز مجروح و مصدومى در مأزمين ديده نمى‌شود.»
و نيز از امام صادق(ع) روايت شده است:
«مَلَكَانِ يُفَرِّجَانِ لِلنَّاسِ لَيْلَةَ مُزْدَلِفَةَ عِنْدَ الْمَأْزِمَيْنِ الضَّيِّقَيْنِ» 2
«دو فرشته در شب وارد شدن به مزدلفه در مأزمين قرار مى‌گيرند و تنگه باريك
آن را براى مردم فراخ مى‌گردانند.»
در برخى روايات، شرط بهره‌مندى از دعاى فرشتگان و درخواست سلامتى براى حج‌گزاران، دورى از كِبر معرفى شده است. 3 امام صادق(ع) در اين‌باره فرمودند: