442
بخش چهل و سوم عرفات، موقف معرفت و اعتراف
حدود عرفات
قال الصادق(ع): «وَاعْتَرِفْ بِالْخَطَايَا بِعَرَفَاتٍ وَ جَدِّدْ عَهْدَكَ عِنْدَ اللَّهِ بِوَحْدَانِيَّتِهِ وَ تَقَرَّبْ إِلَيْه» (مستدرك الوسائل، ج10، ص 172)
«در عرفات به گناهانت اعتراف كن و عهد و پيمان خود را به وحدانيت خداوند (با قبول ولايت على(ع)) تجديد نما و به او تقرب جوى.»
عرفات، نام صحرايى وسيع و هموار در جنوب شرقى مكّه است كه جزء حرم محسوب نمىشود. امام صادق(ع) درباره حدود عرفات فرمودند:
«حَدُّ عَرَفَةَ مِنْ بَطْنِ عُرَنَةَ وَ ثَوِيَّةَ وَ نَمِرَةَ إِلَي ذِي الْمَجَازِ وَ خَلْفَ الْجَبَلِ مَوْقِفٌ» 1