متن کتاب نمادها و رمزواره‌های حج (نشانه‌های الهی در سرزمین وحی) - جلد 1 - صفحه 441

(30 تا 714)

441هنگامى كه روز هشتم ذى‌حجه به پايان رسيد، جبرئيل آدم(ع) را به مِنى برد و آدم(ع) در آنجا تا صبح ماند. سپس به سوى عرفات رفت ... هنگامى كه آدم(ع) نماز عصر را بجاى آورد، جبرئيل او را در عرفات به وقوف واداشت. آدم(ع) تا غروب خورشيد در حالى كه دست به آسمان بلند نموده و گريه مى‌كرد، در آنجا ماند و پس از آن جبرئيل، آدم(ع) را به مشعر برد.» ¹

1) . از امام صادق(ع) روايت شده است كه فرمودند: «إنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ(ع) خَرَجَ قَبْلَ التَّرْوِيَةِ بِيَوْمٍ إلَي الْعِرَاقِ وَ قَدْ كَانَ دَخَلَ مُعْتَمِراً» (الكافي، ج4، ص535) «امام حسين(ع) يك روز قبل از روز ترويه از مكه به سوى عراق رفت. در حالى كه براى انجام عمره مُحرم شده بود.»

مشخصات کتاب

نمادها و رمزواره‌های حج (نشانه‌های الهی در سرزمین وحی)جلد:1نویسنده:شریفی، مجتبیناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایران

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1