438
ترويه، نشانى ديگر از دشوارى‌هاى حج
قال الصادق(ع): «وَ كَانَ يَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ تَرَوَّيْتُمْ تَرَوَّيْتُمْ فَسُمِّيَ يَوْمَ التَّرْوِيَةِ لِذَلِكَ» (من لايحضره الفقيه، ج2، ص196)
«و بعضى به يكديگر مى‌گفتند: آيا آب برداشتيد؟ از اين‌رو اين روز را ترويه ناميدند.»
«تَرويه» بر وزن تزكيه از ريشه «رَى» به معناى برداشتن آب (به عنوان توشه و ذخيره) و نيز به معناى سيراب شدن است. روز هشتم ذى‌حجه «تَرويه» خوانده مى‌شود، زيرا خداوند در سرزمين عرفات و مشعر و مِنى، آب قرار نداده است و زائران خانه خود را مجبور نموده تا از مكه و به ويژه چاه زمزم آب برداشته و سپس عازم عرفات شوند و هم‌زمان با انجام اين عمل، دريابند كه اراده خداوند از ذخيره نمودن آب، كسب علم و معرفتى است كه ما را با ولايت اهل‌بيت (عليهم السلام)
آشنا مى‌كند.
علت نام‌گذارى روز هشتم ذى‌حجه به ترويه
امام صادق(ع) در پاسخ به اين سؤال كه چرا روز هشتم ذى‌حجه را «يوْمُ التَّروِية» خوانده‌اند، فرمودند: