422اما غير اهل ايمان، چون منشأ ناآرامى خود را اطرافيان، و راه دست‌يابى به آرامش را خارج شدن از احرام و ستيزه‌جويى يا كامجويى مى‌دانند؛ تنها به سختى حضور
در عرفات تن داده و از ثمرات وقوف در عرفات محروم مى‌شوند و پس از پايان
احرام، دوباره به گناهانى كه قبل از حج مرتكب مى‌شده‌اند، روى مى‌آورند. اين گروه، علاوه بر رنج و عذاب دنيايى، به ناآرامى هميشگى در آخرت دچارمى‌شوند.
حديث امام سجاد(ع)
روايت شده است كه شخصى نزد امام سجاد(ع) آمده، عرضه داشت: اى فرزند رسول خدا! ما در عرفات و مِنى، پس از ذكر خداوند و صلوات بر محمّد و آل‌محمّد (عليهم السلام) ، نيكى‌ها و مناقب پدران و اجدادمان را ياد نموده و حقشان را ادا مى‌نماييم. امام سجاد(ع) به او فرمودند:
«أَفْضَلُ مِنْ ذَلِكَ أَنْ تُجَدِّدُوا عَلَي أَنْفُسِكُمْ ذِكْرَ تَوْحِيدِ اللَّهِ وَ الشَّهَادَةَ بِهِ وَ ذِكْرَ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ [وَ الشَّهَادَةِ لَهُ] بِأَنَّهُ سَيِّدُ الْمُرْسَلِينَ وَ [ذِكْرَ] عَلِيٍّ وَلِيِّ اللَّهِ وَ الشَّهَادَةِ لَهُ بِأَنَّهُ سَيِّدُ الْوَصِيِّينَ وَ ذِكْرَ الْأَئِمَّةِ الطَّاهِرِينَ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ الطَّيِّبِينَ بِأَنَّهُمْ عِبَادُ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا كَانَ عَشِيَّةُ عَرَفَةَ و ضَحْوَةُ يَوْمِ مِنًي بَاهَي كِرَامَ مَلَائِكَتِهِ بِالْوَاقِفِينَ بِعَرَفَاتٍ وَ مِنًي وَ قَالَ لَهُمْ هَؤُلَاءِ عِبَادِي وَ إِمَائِي حَضَرُونِي هَاهُنَا مِنَ الْبِلَادِ السَّحِيقَةِ الْبَعِيدَةِ شُعْثاً غُبْراً قَدْ فَارَقُوا شَهَوَاتِهِمْ وَ بِلَادَهُمْ وَ أَوْطَانَهُمْ وَ أَخْدَانَهُمُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِي أَلَا فَانْظُرُوا إِلَي قُلُوبِهِمْ وَ مَا فِيهَا