418
فَأَخَذَ مِنْهُ الْحَجَّامُ ثُمَّ أَشَارَ إِلَي أَطْرَافِ لِحْيَتِهِ فَأَخَذَ مِنْهُ ثُمَّ قَامَ» 1
«(آن بزرگوار) از سعى خود فارغ شده بود و موهاى اطراف سرش را به مقدارى كه از دانه‌هاى شانه فراتر بود، كوتاه كرد. سپس دستور داد از ريش و سبيل آن حضرت مو برچيدند و از جاى برخاست.»
رمزواره
اينكه در عمره تمتع، مى‌بايد پس از انجام سعى صفا و مروه، به كوتاه نمودن موى سر و صورت و گرفتن ناخن، اكتفا نموده و از تراشيدن موى سر خوددارى كرد، به خاطر آن است كه عمره تمتع، جزئى از حج تمتع است كه انجام همه مناسك آن، به جبران اعمال گذشته و توبه از بينش و روش شيطانى منتهى مى‌شود كه به شكرانه آن و به نشانه اظهار ذلت و خضوع (در برابر ذات اقدس الهى) سر خود را مى‌تراشيم. از اين‌رو نمى‌توان قبل از پايان يافتن اعمال حج (كه نشانه جبران مافات و توبه از گناه است) موى سر را تراشيده و حلق رأس نمود.