413است و اكنون به اين يقين رسيده‌ام كه سعى من به جايى نمى‌رسد و تلاش و سخت‌كوشى‌ام اثر نمى‌كند، مگر به سبب كمك و يارى تو.»
آموزه‌هاى سعى ميان صفا و مروه
اراده خداوند از سعى ميان صفا و مروه و انجام هروله، تعليم دو آموزه است: آموزه نخست، احساس نياز به حول و قوه الهى است (كه با پيمودن فاصله ميان صفا و مروه حاصل مى‌شود) و آموزه دوم، زدودن رسوبات انديشه شوم شيطان از خويش است. (كه از هروله در هنگام سعى به دست مى‌آيد.) زيرا ابليس به انسان‌ها چنين وانمود مى‌كند كه براى دست‌يابى به آرامش و آسودگى، از ربوبيت الهى و
ابزارهاى غير دنيايى (وعده‌هاى اخروى) بى‌نيازيم. از اين‌رو به سمت او هجوم
آورده و تصميم مى‌گيريم به هر روش ممكن، از انديشه و سلطه او دور شويم.
آثار و ثمرات سعى
امام صادق(ع) يكى از آثار سعى ميان صفا و مروه را پى بردن انسان به ناتوانى خود در رفع نيازها و عجز از تسكين ناآرامى‌هايش معرفى نموده‌وفرمودند:
«جُعِلَ السَّعْيُ بَيْنَ الصَّفَا وَ الْمَرْوَةِ مَذَلَّةً لِلْجَبَّارِين» 1
«سعى ميان صفا و مروه براى ايجاد ذلت در انسان‌هاى جبار قرار داده شده‌است.»