1) . اين مطلب در بسيارى از دعاها بيان گرديده و از جمله آمده است: «اَللَّهُمَّ إِنَّنِي أَضْعُفُ عَنْ مُلْكِ نَفْسِي فَكَيْفَ أَصِلُ بِغَيْرِ مَعُونَتِكَ قَدْرَةً عَلَى عُيُوبِي اللَّهُمَّ فَالْطُفْ لِي فِي جَمِيعِ أَمْرِي وَ لَا تَكِلْنِي إِلَى حَوْلِي وَ أَحْسِنْ إِلَيَّ فِي دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي اللَّهُمَّ إِنَّنِي أُرِيدُ الْخَيْرَ وَ يَصْعُبُ عَلَيَّ فِعْلُهُ فَأَعِنِّي عَلَيْهِ وَ وَفِّقْنِي لَهُ» (بحار الانوار، ج92، ص415) «پروردگارا! من از اينكه بتوانم بر (نفس) خود مسلط شوم، ناتوانم. پس چگونه بدون يارى تو توانايى مقابله با عيوب نفس خود را خواهم داشت. بارالها! لطف خود را در همه امور شامل حال من گردان و مرا به توانايى خود (كه عين ضعف و ناتوانى است) واگذار نكن و مرا در دنيا و آخرت مشمول احسان خود نما. خدايا من خواستار عمل به نيكى‌ها هستم، اما انجام كارهاى نيك بر من دشوار (و از عهده‌ام خارج) است. پس مرا بر انجام كارهاى پسنديده يارى كن و بر آن موفق گردان.»

2) . مستدرك الوسائل، ج10، ص172.

3) . بحار الانوار، ج94، ص129.