368«در آن (خانه) نشانههاى روشن (از جمله) مقام ابراهيم است و هركس داخل آن شود، در امان خواهد بود.»
با توجه به روايات ذيل اين آيه، مقام ابراهيم يكى از نشانههاى آشكار الهى است كه به اعتبار اهمّيت خاص خود، جداگانه ذكر شده است. امام صادق(ع)
درباره مقصود از آيات بينات در آيه فوق فرمودند:
«مَقَامُ إِبْرَاهِيمَ حَيْثُ قَامَ عَلَي الْحَجَرِ فَأَثَّرَتْ فِيهِ قَدَمَاهُ وَ الْحَجَرُ الْأَسْوَدُ وَ مَنْزِلُرإِسْمَاعِيلَ» 1
«(اين آيات عبارتند از:) 1. مقام ابراهيم كه قدم بر سنگ گذاشت و اثرش بر آن باقى ماند. 2. حَجَرُالاسود 3. حِجْراسماعيل.»
مقام ابراهيم، جايگاه دعوت به حج
از على بن ابراهيم قمى درباره اراده خداوند از مقام ابراهيم، چنين نقل شده است:
«مَقَامُ إِبْرَاهِيمَ يَعْنِي نِدَاءَ إِبْرَاهِيمَ عَلَي الْمَقَامِ بِالْحَج» 2
«مقام ابراهيم، يعنى نداى ابراهيم(ع) (براى دعوت مردم) به حج، كه بر بالاى مقام صورت پذيرفت.»
در تعاليم دينى آمده است كه ابراهيم(ع) همگان را به حج فراخواند و صداى دعوت او به همه انسانها رسيد و حتى كسانى كه در صُلْبِ پدران بودند، اين دعوت را شنيده و لبيك گفتند. امام صادق(ع) در اينباره فرمودند: هنگامى كه خداوند عزوجل، ابراهيم(ع) و اسماعيل(ع) را مأمور به ساختن كعبه نمود و بناى