345«طواف از اركان حج است. پس هركس عمداً طواف واجب را ترك كند، حجش مقبول نيست.»
با وجود اهميت فراوانى كه درباره طواف ذكر شده است، از طواف بدون اعتقاد و تمسك به ولايت پيشوايان معصوم (عليهم السلام) نهى شده و انجام آن، مانند طواف جاهليت (فاقد ثمره تربيتى) قلمداد شده است. چرا كه بدون تمسك به ولايت اهل‌بيت (عليهم السلام) از ثمرات طواف كه حضور در حريم ربوبيت الهى است، اثرى نخواهد بود. از اين‌رو امام‌باقر(ع) با بيان رابطه
حج و ولايت، درباره مردمى كه با وجود جهل نسبت به ولايت اهل‌بيت (عليهم
السلام) به دور كعبه طواف مى‌نمودند، فرمودند:
«هَكَذَا كَانُوا يَطُوفُونَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِنَّمَا أُمِرُوا أَنْ يَطُوفُوا بِهَا ثُمَّ يَنْفِرُوا إِلَيْنَا فَيُعْلِمُونَا وَلَايَتَهُمْ وَ مَوَدَّتَهُمْ وَ يَعْرِضُوا عَلَيْنَا نُصْرَتَهُمْ» 1
«در دوران جاهليت چنين طواف مى‌كردند (به خدا سوگند به چنين كارى امر نشده‌اند.) آنان مكلف شده‌اند دور كعبه طواف كرده سپس به سوى ما آيند و پذيرفتن ولايت ما و دوستى خود را به ما اعلام نموده و يارى خويش را بر ما عرضه كنند.»
و در جايى ديگر فرمودند:
«إِنَّمَا أُمِرَ النَّاسُ أَنْ يَأْتُوا هَذِهِ الْأَحْجَارَ فَيَطُوفُوا بِهَا ثُمَّ يَأْتُونَا فَيُخْبِرُونَا بِوَلَايَتِهِمْ وَ يَعْرِضُوا عَلَيْنَا نَصْرَهُمْ» 2