319
«إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللّٰهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ الَّذِي جَعَلْنٰاهُ لِلنّٰاسِ سَوٰاءً الْعٰاكِفُ فِيهِ وَ الْبٰادِ...» 1
«آنانكه به خداوند كافر شده و مردم را از راه خداوند باز مىدارند و نيز از مسجدالحرامى كه ما حرمت احكامش را براى اهل آن شهر و باديهنشينان يكسان قرار داديم...»
طبق رواياتى كه ذيل اين آيه نقل گرديده است، اجاره گرفتن از زائران در شهر مكه ممنوع است. در حالى كه خداوند در آيه مذكور، تنها به مسجدالحرام اشاره نموده نه همه مكه. بنابراين چارهاى نيست جز اينكه مقصود از مسجدالحرام، همه شهر مكه تلقى شود. اما آيه دوم چنين مىگويد:
«سُبْحٰانَ الَّذِي أَسْرىٰ بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي...» 2
«پاك و منزه است خدايى كه شبى، بنده خود (محمد) را از مسجدالحرام (خانه
امّهانى) به مسجد الاقصى فرستاد.»
در اين آيه، خداوند محل آغاز معراج رسولخدا(ص) را مسجدالحرام معرفى مىكند، در حالى كه رسولاكرم(ص) معراج خود را از خانه امّهانى كه خارج از مسجدالحرام (به معناى خاص آن بوده) و جزئى از شهر مكه محسوب مىشده، آغاز نمودند. بنابراين اراده خداوند از مسجدالحرام در آيه فوق، تمام شهر مكه است. اما درباره علت نامگذارى مكه به مسجدالحرام بايد گفت كه «مسجد» به