1) . در كتاب الجمل و العقود في العبادات، صفحه 134 محرمات يا تروك حج، سى و نه چيز دانسته شده و چنين آمده است: «اَنْ لَا يَلْبَسَ مَخيطاً وَ لاَ يَتَزَوّجَ وَ لاَ يُزَوِّجَ وَ لاَ يَشْهَدَ عَلي عَقْدٍ وَ لاَ يُجَامِعَ وَ لاَ يَسْتَمْنِي وَ لاَ يُقَبِّلَ [بِشَهْوَةٍ] وَ لاَ يُلاَمِسَ بِشَهْوَةٍ وَ لاَ يَصْطَادَ وَ لاَ يَأْكُلَ لَحْمَ صَيْدٍ وَ لاَ يَذْبَحَ صَيْداً وَ لاَ يَدُلَّ عَلي صَيْدٍ وَ لاَ يَقْتُلَ شَيْئاً مِنَ الْجَرَادِ وَ لاَ يُغَطِّي رَأْسَهُ، وَ لاَ يَرْتَمِسَ فِي الْمَاءِ وَ لاَ يُغَطِّي مَحْمِلَهُ وَ الْمِرْأَةُ تَسْفِرُ عَنْ وَجْهِهَا وَ يُغَطِّي رَأْسَهَا وَ لاَ يَقْطَعَ شَجَراً يَنْبِتُ فِي الْحَرَمِ الاَّ شَجَرَ الْفَوَاكِهِ وَ الْإذْخِرِ وَ لاَ حَشيشاً إذَا لَمْ يُنْبَتْ فِيمَا هُوَ مِلْكٌ لِلْإِنْسَانِ وَ لاَ يُكَسِّ‌ِرَ بيِضَ صَيْدٍ وَ لاَ يَذْبَحَ فَرْحَ شَيْءٍ مِنَ الطَّيْرِ وَ لاَ يأْكُلَ مَا فِيهِ طِيبٌ وَ يَجْتَنِبَ الْخَمْسَةَ الْأنْوَاعِ مِنَ الطِّيبِ: الْْمِسْكِ وَ الْعَنْبَرِ وَ الْكَافُورِ وَ الزَّعْفَرَانِ وَ الْعُودِ وَ يَجْتَنِبَ الْأدْهَانَ الطَّيبَّة وَ لاَ يَتَخَتَّمَ لِلزِّينَةِ وَ يَجُوزُ لِلسُّنَّةِ وَ لاَ يَلْبَسَ الْخُفَّيْنِ، وَ لاَ مَا يَسْتُرَ ظَهْرَ الْقَدَمَيْنِ مَعَ الْاِخْتِيَارِ وَ يَجْتَنِبَ الْفُسُوقَ وَ هُوَ الْكِذْبُ عَلَي اللهِ وَ الْجِدَالَ وَ هُوَ قَوْلُ لاَ وَ اللهِ وَ بَلي وَ اللهِ وَ لاَ يُنَحِّيَ عَنْ نَفْسِهِ شَيْئاً مِنَ الْقَمْلِ وَ لاَ يَقْبِضَ عَلي انْفِهِ مِنَ الرَّوَائِحِ الْكَرِيهَةِ وَ لاَ يَدَّهِنَ الاَّ عِنْدَ الضَّرُورَةِ وَ لاَ يَقُصَّ شِيَاءً مِنْ شَعْرِهِ، وَ لاَ مِنْ أَظْفَارِهِ وَ لاَ يَلْبِسَ شَيْئاً مِنَ السِّلاَحِ الاَّ عِنْدَ الضَّرُورَةِ» «حج‌گزار بايد در طول احرام: 1. لباس دوخته نپوشد. 2. ازدواج نكند. 3. عقد ازدواج نخواند. 4. گواه عقد ازدواج واقع نشود. 5. زناشويى نكند. 6. استمنا نكند. 7 و 8. از روى شهوت، كسى را نبوسد و لمس نكند. 9. شكار ننمايد. 10. گوشت شكار نخورد. 11. شكار را ذبح نكند.12. كسى را به شكار دلالت نكند. 13. هيچ يك از انواع ملخ‌ها را نكشد. 14. سر را نپوشاند. 15. سر به زير آب فرو نبرد. 16. رو پوش را بر محمل خود نيفكند. 17. زن، روى خود را باز و سر را بپوشد. 18 و 19. درختى را كه در حرم روييده به جز درخت‌هاى ميوه و اذخر و نيز گياهى‌كه در ملك خودش نروييده باشد، قطع ننمايد. 20. تخم شكار را نشكند. 21. جوجه هيچ پرنده‌اى را سر نبرد. 22. خوراك معطر و خوشبو نخورد. 23 تا 27. از پنج نوع بوى خوش اجتناب نمايد كه عبارتند از: مشك، عنبر، كافور، زعفران و عود. 28. از استعمال روغن‌هاى معطر پرهيز كند. 29. براى زيبايى انگشترى به دست نكند، اما از بابت عمل به سنّت، اين امر جايز است. 30 و 31. كفش و چيزى كه پشت پا را بپوشاند، اختياراً به پا نكند. 32 و 33. از فُسوق (دروغ بر خدا) و جدال يعنى‌گفتن جملاتى چون: نه به خدا قسم، بله به خدا قسم، اجتناب كند. 34. شپش را از خود دور نكند.35. بينى خود را از بوى بد نگيرد. 36. روغن به صورت نمالد مگر به سبب ضرورت. 37 و 38. موى بدن و ناخن را به هيچ وجه نگيرد. 39. هيچ نوع سلاح جنگى نپوشد مگر از روى ضرورت.»