276
إِحْرَامَ لَهُ» 1
«هركس در غير ماههاى حج (يعنى شَوال، ذىقَعده و ذىحَجّه كه ميقات زمانى حج ناميده مىشود) محرم شود، حجش پذيرفته نيست و هر كس در غير از ميقاتهاى مكانى محرم شود، احرامش منعقد نمىشود.»
در برخى احاديث، حضور در ميقات و احرام در آن، موجب تماميت حج و
عمره دانسته شده و آمده است:
«مِنْ تَمَامِ الْحَجِّ وَ الْعُمْرَةِ أَنْ يُحْرِمَ مِنَ الْمَوَاقِيتِ الَّتِي وَقَّتَهَا رَسُولُاللَّهِ(ص)وَ لَيْسَ لِأَحَدٍ أَنْ يُحْرِمَ قَبْلَ الْوَقْتِ وَ مَنْ أَحْرَمَ قَبْلَ الْوَقْتِ وَ أَصَابَ مَا يُفْسِدُ إِحْرَامَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهِ شَيْءٌ حَتَّي يَبْلُغَ الْمِيقَاتَ وَ يُحْرِمَ مِنْهُ» 2
«تماميت حج و عمره به آن است كه احرام از ميقاتهايى بسته شود كه رسول خدا(ص) تعيين نموده و بر كسى جايز نيست كه قبل از ميقات، احرام ببندد و اگر چنين كند و امرى كه موجب باطل شدن احرام است، انجام دهد، چيزى بر گردن او نيست تا اينكه به ميقات رسيده و از آنجا احرام ببندد.»
واجبات حج تمتع از ديدگاه فقه شيعه
با توجه به اينكه بيشتر زائران خانه خدا، از راههاى دور عازم حج شده و به حج تمتع مكلفند و بايد احرام خود را با نيت انجام حج تمتع منعقد كنند، از اينرو شرح اعمال حج تمتع، امرى لازم و ضرورى است كه مطابق با منابع فقهى شيعه به بيان آنها مىپردازيم. در يكى از مصادر فقهى، اعمال حج تمتع چنين ذكر شده است:
«اَلنِّيَّةُ وَ الْإحْرَامُ مِنَ الْمِيقَاتِ فِي وَقْتِِهِ وَ طَوَافُ الْعُمْرَةِ وَ السَّعْيُ بَيْنَ الصَّفَا وَ الْمَرْوَةِ لَهَا و النِّيَّةُ وَ الْإحْرَامُ بِالْحَجِّ وَ الْوُقُوفُ بِعَرَفَات وَ الْوُقوفُ بِالْمَشْعَرِ وَ