238
«اَللَّهُمَّ إِنِّي أَنْقَلِبُ عَلَي أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ» 1
«پروردگارا! من از حج باز مىگردم با اقرار به اينكه معبودى جز تو وجود ندارد.»
و از امام صادق(ع) روايت شده است:
«اَلتَّوْحِيدُ لَا يَتِمُّ إِلَّا بِالْوَلَايَة» 2
«توحيد، جز با (اقرار و عمل به) ولايت، كامل نمىشود.»
در دعاى كنزالعرش نيز از رسول اكرم(ص) نقل شده است:
«لا إِله إِلا الله إِقْراراً بِرُبوُبِيَّتِهِ»
«اقرار به توحيد يعنى اعتراف به ربوبيت او.» 3
رمزواره تهليل
احاديث فوق بيانگر اين موضوع است كه لازمه بهرهمندى از ربوبيت ذات اقدس الهى، اقرار به يگانگى او در اصلاح و تربيت است كه با اعتقاد و تمسك به ولايت پيشوايان معصوم (عليهم السلام) كه عامل بهرهمندى از ربوبيت ذات اقدس
الهىاند، حاصل مىشود.
تكبير
تكبير به معناى اقرار به بزرگى خداوند است. چنانكه امام صادق(ع) فرمودند: معناى تكبير آن است كه معتقد شويم:
«اَللَّهُ أَكْبَرُ مِنْ أَنْ يُوصَف» 4
«خداوند بزرگتر از آن است كه به وصف آيد.»