217ملحد و ستمگر است و بر خداست كه از عذاب دردناكش به او بچشاند.»
4. در تاريخ، نمونههاى فراوانى از الحاد در حرم و ظلم نسبت به خاندان عصمت (عليهم السلام) وجود دارد. از جمله امام صادق(ع) در تفسيرآيه فوق فرمودند: اين آيه درباره كسانى نازل شده است كه:
«دَخَلُوا الْكَعْبَةَ فَتَعَاهَدُوا وَ تَعَاقَدُوا عَلَي كُفْرِهِمْ وَ جُحُودِهِمْ بِمَا نُزِّلَ فِي أَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ(ع) فَأَلْحَدُوا فِي الْبَيْتِ بِظُلْمِهِمُ الرَّسُولَ وَ وَلِيَّهُ فَبُعْداً لِلْقَوْمِرالظَّالِمِينَ» 1
«داخل كعبه شده و با هم پيمان بستند تا به آنچه درباره اميرمؤمنان(ع) نازل گرديده، كافر شوند و تصميم گرفتند به رسول خدا(ص) و ولى او ظلم كنند. از
اينرو به سبب عزيمت بر اين ظلم، ملحد گرديدند. پس قوم ستمگران از رحمت خدا دور باد.»
مقايسه ابرهه با حَجَّاج بن يوسف
در كتاب «مَن لا يحضره الفقيه» آمده است: چون اصحاب فيل و فرمانرواى آنان (ابرهه)، قصد داشتند خانه خدا را ويران كنند، خداوند پرندگانى به نام ابابيل فرستاد و آنان را هلاك نمود. اما درباره حَجّاج بن يوسف ثقفى، با اينكه خانه خدا را ويران كرد، اين امر جارى نشد؛ زيرا
«قَصْدُ الْحَجَّاجِ لَمْ يَكُنْ إِلَي هَدْمِ الْكَعْبَةِ إِنَّمَا كَانَ قَصْدُهُ إِلَي ابْنِ الزُّبَيْرِ وَ كَانَ ضِدّاً لِصَاحِبِ الْحَقِّ فَلَمَّا اسْتَجَارَ بِالْكَعْبَةِ أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يُبَيِّنَ لِلنَّاسِ أَنَّهُ لَمْ يُجِرْهُ فَأَمْهَلَ مِنْ هَدْمِهَا عَلَيْهِ» 2