213و در جاى ديگر چنين عرضه حاجت نمود كه:
«رَبِّ اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِناً» 1
«پروردگارا! اين شهر را ايمن گردان.»
نكات شايان ذكر
ساختار و سياق دو آيه فوق، بيانگر نكات ظريف و دقيقى است كه از جمله آنها مىتوان به دو نكته ذيل اشاره نمود:
1. طبق آيه نخست، حضرت ابراهيم(ع) از خداوند درخواست نمود تا مكه را (از سرزمينى خشك) به شهرى آباد و پررونق تبديل نموده و امنيت را بر آن حاكم كند.
2. طبق آيه دوم، خداوند خواستِ اوليه ابراهيم(ع) را اجابت نموده و مكه را به شهرى آباد مُبدّل كرد. اما همه آرزوى او را برآورده ننمود و امنيت را بر مكه حاكم نگرداند. از اينرو ابراهيم(ع) از خداوند خواست تا شهر آباد و پررونق مكه را امن و بىخطرگردانَد و با حاكم نمودن ولايت اهلبيت (عليهم السلام) بر آن، اهل مكه را از آسايش و امنيت (كه ثمره اعتقاد و عمل به ولايتشان است) برخوردار نمايد. 2