199(على(ع)) اقتدا كنند.»
و نيز امام صادق(ع) فرمودند:
«نَحْنُ كَعْبَةُ اللَّهِ وَ نَحْنُ قِبْلَةُ اللَّه» 1
«ما (خاندان پيامبر(ص)) كعبه و قبله الهى هستيم.»
با توجه به احاديث فوق، اهلبيت (عليهم السلام) از آن جهت كه انسانها را در مسير بهرهمندى از ربوبيت الهى قرار مىدهند، قبله و به اعتبار اينكه با امر و نهى خود (آنها را از خواست ذات اقدس الهى آگاه نموده و) موجبات اصلاح و تربيت ايشان را فراهم مىنمايند، كعبه خوانده شدهاند.
تغيير مقطعى قبله
مشركان با قرار دادن بتهاى خود در خانه خدا، كعبه را آلوده و از معناى حقيقىاش (يعنى ولايت اهلبيت (عليهم السلام) ) تهى نموده بودند. به همين سبب خداوند قبله را به بيتالمقدس تغيير داد تا معلوم نمايد كه قبله، بدون حضور آن بزرگواران اسمى خالى از معناست (كه نمىتواند موجبات بهرهمندى انسانها را از ثمرات ربوبيت فراهم آورد.) از اينرو به طور مقطعى، بيتالمقدس به عنوان قبله انتخاب شد و اين امر تا سال دوم هجرى ادامه داشت و آن حضرت
در همه اين سالها به سوى بيتالمقدس نماز مىگزارد. گرچه هر جا امكان داشت، كعبه را بين خود و بيتالمقدس، قرار مىداد. چنانكه امام حسن عسكرى(ع) فرمودند:
«لَمَّا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ(ص)بِمَكَّةَ أَمَرَهُ اللَّهُ تَعَالَي أَنْ يَتَوَجَّهَ نَحْوَ الْبَيْتِ الْمَقْدِسِ فِي