184«(صرف نظر از محال بودن رؤيت ذات اقدس الهى) اگر ديدن او يا نظاره آثار قدرت او نظير عروج و نزول فرشتگان و جايگاه آنها و مشاهده عرش، كرسى، لوح و قلم آنگونه كه براى پيامبران و جانشينان ايشان حاصل مىشود، ممكن گردد؛ در اين صورت عظمت پروردگار نزد مردم از ميان مىرفت و آن مقدار كه شايسته است، خداوند نزدشان عظيم جلوه نمىكرد. (اما نگاه به كعبه، با توجه به نماد بودن آن، ضرر و زيانى به هيبت و عظمت الهى وارد نمىآورد.)»
احاديث فضيلت نگاه به كعبه
در برخى روايات براى نگاه به كعبه آثار و ثمرات فراوانى ذكر شده است تا مردم به درك اراده خداوند از كعبه و اعمال آن راغب شوند. چنانكه از امامصادق(ع) تعابير زيبايى چون روايات ذيل نقل شده است:
«إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَي حَوْلَ الْكَعْبَةِ عِشْرِينَ وَ مِائَةَ رَحْمَةٍ مِنْهَا سِتُّونَ لِلطَّائِفِينَ وَ أَرْبَعُونَ لِلْمُصَلِّينَ وَ عِشْرُونَ لِلنَّاظِرِين» 1
«به راستى خداى پاك و منزه را صد و بيست رحمت در گرد كعبه است كه
شصت رحمت از آنِ طوافكنندگان و چهل رحمت از آنِ نمازگزاران و بيست رحمت از آنِ تماشاگران است.»
«مَنْ نَظَرَ إِلَي الْكَعْبَةِ لَمْ يَزَلْ تُكْتَبُ لَهُ حَسَنَةٌ وَ تُمْحَي عَنْهُ سَيِّئَةٌ حَتَّي يَنْصَرِفَ بِبَصَرِهِ عَنْهَا» 2