183امام صادق(ع) درباره فضيلت آمدن به كعبه فرمودند:

«مَنْ أَتَي هَذَا الْبَيْتَ يُرِيدُ شَيْئاً لِلدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ اصابَهُ» ¹

«هر كس به كعبه (حج) آمده و اراده‌اش رسيدن به (وعده‌هاى الهى در) دنيا و آخرت باشد، به آن دست خواهد يافت.»

بيان يك حديث معرفتى

ابوحمزه ثمالى از امام سجاد(ع) پرسيد: چرا خداوند، خلق را از مشاهده (جمال و جلال) خود محروم نمود. حضرت در پاسخ فرمودند:

«لِأَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَي بَنَاهُمْ بُنْيَةً عَلَي الْجَهْلِ فَلَوْ أَنَّهُمْ كَانُوا يَنْظُرُونَ إِلَي اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لَمَا كَانُوا بِالَّذِينَ يَهَابُونَهُ وَ لَا يُعَظِّمُونَهُ نَظِيرُ ذَلِكَ أَحَدُكُمْ إِذَا نَظَرَ إِلَي بَيْتِ اللَّهِ الْحَرَامِ أَوَّلَ مَرَّةٍ عَظَّمَهُ فَإِذَا أَتَتْ عَلَيْهِ أَيَّامٌ وَ هُوَ يَرَاهُ لَا يَكَادُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَيْهِ إِذَا مَرَّ بِهِ وَ لَا يُعَظِّمُهُ ذَلِكَ التَّعْظِيمَ» ²

«زيرا خداوند بنيان خلق را بر جهل سرشته است. (چرا كه مى‌داند) اگر مردم عظمت الهى را (مستقيماً) مشاهده كنند، در اين صورت براى او هيبت و عظمتى قائل نمى‌شوند. چنانچه هر يك از شما كه براى اولين بار به كعبه مى‌نگرد، آن را عظيم مى‌يابد، اما همين كه چند روز كعبه در معرض ديد او قرار مى‌گيرد، به آن نمى‌نگرد و (مانند گذشته) نزدش عظيم جلوه نمى‌كند.»

علامه مجلسى در ذيل حديث فوق مى‌گويد:

«لَوْ كَانَتْ مَبْذُولَةً لِعَامَّةِ النَّاسِ لَكَانَتْ لِعَدَمِ إِسْتِحْقَاقِهِمْ ذَلِكَ مُورِثاً لِتَهَاوُنِهِمْ بِرَبِّهِمْ أَوِ النَّظَرِ إِلَي آثَارِ عَظَمَتِهِ الَّتِي لَا تَظْهَرُ إِلّا لِلْأَنْبِيَاءِ وَ الْأَوْصِيَاءِ (عليهم السلام) كَنُزُولِ الْمَلَائِكَةِ وَ عُرُوجِهِمْ وَ مَوَاقِفِهِمْ وَ مَنَازِلِهِمْ وَ الْعَرْشِ وَ الْكُرْسِيِّ وَ اللَّوْحِ وَ الْقَلَمِ‌روَ غَيْرِهَا» ³