1) . در روايت ديگرى از امام باقر(ع) نقل شده است: «وَ مَنْ خَلَفَ حَاجّاً فِي أهْلِهِ بِخَيْرٍ كَانَ لَهُ كَأَجْرِهِ حَتَّي كَأنَّهُ يَسْتَلِمُ الْأحْجَارَ» (من لايحضره الفقيه، ج2، ص228) «هر كس سرپرستى خانواده حج‌گزار را عهده‌دار شود، پاداش او، پاداش حج‌گزار است و به منزله آن است كه كعبه و ديگر شعائر آن را لمس نموده باشد.»

2) . اميرمؤمنان(ع) در اين‌باره فرمودند: «مَنْ كَانَ مِنْ شِيعَتِنَا عَالِماً بِشَرِيعَتِنَا فَأَخْرَجَ ضُعَفَاءَ شِيعَتِنَا مِنْ ظُلْمَةِ جَهْلِهِمْ إِلَي نُورِ الْعِلْمِ الَّذِي حَبَوْنَاهُ بِهِ جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ عَلَي رَأْسِهِ تَاجٌ مِنْ نُورٍ يُضِيءُ لِأَهْلِ جَمِيعِ الْعَرَصَاتِ» (مستدرك الوسائل، ج17، ص317) «هركس از شيعيان ما كه به آئين ما آگاه باشد و شيعيان ناتوان‌مان را از تاريكى جهل به نور دانشى‌كه ما به او بخشيده‌ايم درآورد، روز قيامت در حالى وارد محشر مى‌شود كه تاجى از نور بر سر دارد و به اهل محشر نور مى‌بخشد.» امام مجتبى(ع) نيز فرمودند: «فَضْلُ كَافِلِ يَتِيمِ آلِ‌مُحَمَّد الْمُنْقَطِعِ عَنْ مَوَالِيهِ النَّاشِبِ فِي رُتْبَةِ الْجَهْلِ يُخْرِجُهُ مِنْ جَهْلِهِ وَ يُوضِحُ لَهُ مَا اشْتَبَهَ عَلَيْهِ عَلَي فَضْلِ كَافِلِ يَتِيمٍ يُطْعِمُهُ وَ يَسْقِيهِ كَفَضْلِ الشَّمْسِ عَلَي السُّهَا» (الاحتجاج، ج1، ص16) «فضيلت كسى كه يتيمى از آل‌محمد را كه از مواليانش دور افتاده و گرفتار حيرت جهل شده، كفالت و سرپرستى كرده و از تاريكى جهل بيرون آورد و شبهات او را برطرف نمايد، نسبت به كسى كه تنها يتيمى را از آب و غذا سير كرده، همچون فضيلت خورشيد بر «سُهَا» (كم‌نورترين ستاره) است.» امام صادق(ع) نيز در اين‌باره فرمودند: «عُلَمَاءُ شِيعَتِنَا مُرَابِطُونَ فِي الثَّغْرِ الَّذِي يَلِي إِبْلِيسُ وَ عَفَارِيتُهُ يَمْنَعُونَهُمْ عَنِ الْخُرُوجِ عَلَي ضُعَفَاءِ شِيعَتِنَا وَ عَنْ أَنْ يَتَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ وَ شِيعَتُهُ النَّوَاصِبُ أَلَا فَمَنِ انْتَصَبَ لِذَلِكَ مِنْ شِيعَتِنَا كَانَ أَفْضَلَ مِمَّنْ جَاهَدَ الرُّومَ وَ التُّرْكَ وَ الْخَزَرَ أَلْفَ أَلْفِ مَرَّةٍ» (الاحتجاج، ج2، ص385) «دانشمندان شيعه، مراقبت كننده از مرزهايى هستند كه ابليس و عفريتهاى او در مجاورت آن به سر مى‌برند. آنان سپاه ابليس را از هجوم بردن بر ناتوانان شيعه باز مى‌دارند و از چيره شدن ابليس و پيروان او بر ايشان جلوگيرى مى‌كنند. آگاه باشيد! هر كس از شيعه ما خود را به اين مرزدارى برگمارد، مقامش از كسانى كه با روميان و... جهاد كردند، هزار هزار بار بالاتر است.»