134
به حج بردن ديگران
قال الصّادق(ع): «مَنْ خَلَفَ حَاجّاً فِي أَهْلِهِ وَ مَالِهِ كَانَ لَهُ كَأَجْرِهِ حَتَّي كَأَنَّهُ يَسْتَلِمُ الْأَحْجَارَ» (وسائل الشيعة، ج11، ص430)
«هركس سرپرستى خانواده يا اموال حجگزار را (در طول مدت حج) بر عهده بگيرد، اجرش مانند اجر حجگزار بوده و به منزله آن است كه كعبه، مقام و حجرالاسود را لمس نموده باشد.»
با توجه به اراده خداوند از حج كه جبران مافات و تغيير نگرش نادرست و رفتار ناپسند انسانهاست، هركس زمينه توبه و تغيير اعتقاد نادرست ديگران را فراهم آورد، از پاداش و اجر اين عمل برخوردار خواهد شد. چنانكه امام رضا(ع) فرمودند:
«مَنْ حَجَّ بِثَلَاثَةٍ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَقَدِ اشْتَرَي نَفْسَهُ مِنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ بِالثَّمَنِ» 1
«هركس كه سه نفر از مؤمنان را با خود به حج ببرد، جان خود را در برابر آنچه متحمل شده، از خداى عزّوجلّ خريده است. (از آتش رهايى يافته است.)»
امام صادق(ع) نيز درباره فراهم نمودن زمينه حج براى ديگران فرمودند:
«مَنْ خَلَفَ حَاجّاً فِي أَهْلِهِ وَ مَالِهِ كَانَ لَهُ كَأَجْرِهِ حَتَّي كَأَنَّهُ يَسْتَلِمُ الْأَحْجَارَ» 2
«هركس سرپرستى خانواده يا اموال حجگزار را (در طول مدت حج او) بر