110حماد بن عيسى از امام صادق(ع) روايت مى‌كند كه فرمودند: از جمله سفارش‌هاى لقمان به پسرش اين بود كه:

«يَا بُنَيَّ سَافِرْ بِسَيْفِكَ وَ خُفِّكَ وَ عِمَامَتِكَ وَ خِبَائِكَ وَ سِقَائِكَ وَ إِبْرَتِكَ وَ خُيُوطِكَ وَ مِخْرَزِكَ وَ تَزَوَّدْ مَعَكَ مِنَ الْأَدْوِيَةِ مَا تَنْتَفِعُ بِهَا أَنْتَ وَ مَنْ مَعَكَ وَ كُنْ لِأَصْحَابِكَ مُوَافِقاً إِلَّا فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ» ¹

«پسر عزيزم! در سفر؛ شمشير، كفش، عمامه، خيمه، مشك آب، سوزن خياطى و نخ و سوزن كفش‌دوزى را همراه بردار و از دارو آنچه به كار تو و همسفرانت مى‌آيد، همراه خود داشته باش و در كارها با همسفران، موافق و همسو باش؛ مگر در نافرمانى خدا.»

امام صادق(ع) در جايى ديگر فرمودند:

«كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ(ع) إِذَا سَافَرَ إِلَي الْحَجِّ وَ الْعُمْرَةِ تَزَوَّدَ مِنْ أَطْيَبِ الزَّادِ مِنَ اللَّوْزِ وَ السُّكَّرِ وَ السَّوِيقِ الْمُحَمَّصِ وَ الْمُحَلَّي» ²

«هر وقت امام سجاد(ع) به سفر حج و عمره مى‌رفت، از پاكيزه‌ترين زاد و توشه‌ها نظير بادام، شكر، آرد بدون سبوس ترش و شيرين برمى‌داشت.»