82و هر شك و اشتباهى را دفع كرده است. در اين نامه آمده است:
احدى از مسلمانان در اين مسئله شك ندارد كه اگر كسى به قصد عبادت، حيوانى را براى غير خدا قربانى كند، مثل بتپرستها كه براى بتهاى خود قربانى مىكردند و نام آن بتها را هنگام قربانى كردن بر زبان مىآوردند، قطعاً چنين كسى از دايرۀ مسلمانان خارج است؛ چه معتقد به الوهيت و خدايى آن غير باشند يا نباشند يا قصد كنند كه آن غيرِ خدا و اين قربانى، آنها را به خدا نزديك كند يا چنين قصدى نداشته باشند؛ چون نفس اين كار عبادت غير خدا محسوب مىشود.
اما اگر كسى به نيابت از پيامبران يا اوصيا و مؤمنين قربانى كند تا ثواب اين عمل به آنها برسد، چنانكه قرآن تلاوت مىكنيم يا نماز مىخوانيم و ثواب آن را به اشخاص مختلف هديه مىكنيم يا براى آنها دعا مىكنيم و همۀ كارهاى خير را به همين نيت انجام مىدهيم، همۀ اينها اجر و پاداش