154مىگردد و جواب سلام را خواهد داد.
همۀ اين كارها موجب نزديكى انسان به خداست و در توحيد ريشه دارد و هيچ ارتباطى به شرك پيدا نمىكند، مگر اينكه اين توسلكننده قصد كند رسول خدا(ص) يا آن صاحب قبر را بپرستد و عبادت كند و اين چيزى است كه هيچ مسلمانى كه به شهادتين اقرار دارد، در دام آن نخواهد افتاد.
ممكن است اين توسلها به بحث سنت و بدعت ربط پيدا كند؛ يعنى هر توسلى كه از نظر شرعى به اثبات رسيد، سنت است و هر توسلى كه از نظر شرعى، ثابت نشد، بدعت محسوب مىشود. در هر حال، چه از نظر شرعى، ثابت شده باشد يا ثابت نشده باشد، هرگز نمىتوان آن را در بحث توحيد و شرك داخل كرد.
«ابن تيميه» در اينجا عبارت جامعى دارد كه بر ارتباط نداشتن بحث شفاعت و توسل به شرك و توحيد صراحت دارد