119ابن قيم جوزيه كه از شاگردان ابن تيميه بوده درباره نحوه زيارت قبر پيامبر(ص) در قصيده معروف به نونيهاش مىگويد:
فإذا اتيناالمسجد النبوي(ص)
صلّينا التحية اولا ثنتان
بتمام اركان لها و خشوعها
و حضور قلب فعلذيالإحسان
ثم انثنينا للزيارة نقصد ال-
قبر الشريف ولو على الأجفان
فنقوم دون القبر وقفة خاضع
متدلل في السرّ و الإعلان
فكانّه في القبر حي ناطق
فالواقفون نواكس الأذقان
ملكتهم تلك المهابة فاعترت
تلك القوائم كثرة الرجفان
وتفجرت تلك العيون بمائها
و لطالما غاضت على الأزمان
وأتى المسلّم بالسلام بهيبة
و وقار ذي علم و ذي ايمان
لم يرفع الأصوات حول ضريحه
كلا ولم يسجد على الأذقان 1
هرگاه كه ما به مسجد نبوى مىآييم در ابتدا دو ركعت نماز تحيت مىخوانيم. اين دو ركعت را با اركان تام و خشوع و حضور قلب به جاى مىآوريم و عملى شايسته و نيك انجام مىدهيم.
سپس براى زيارت قصد قبر شريف نموده، ولو بر روى پلكان چشم. آنگاه در برابر قبر مىايستيم همانند ايستادن شخص خاضع و ذليل در سرّ و ظاهر.
گويا او در قبر زنده است و سخن مىگويد، پس كسانى كه ايستادهاند بايد چانهها را به زير افكنند.
آن هيبت و عظمت آنان را گرفته و كثرت لرزش آن پاها را در بر مىگيرد. و آن چشمهها از آبهايى كه دارند جوشش مىكنند و در