163يك - برخى روايات اشاره به عملكرد پيامبر(ص) با مرتدّين دارد، از حيث اينكه توبه برخى را پذيرفته وآنها را عفو كرده وبرخى ديگر را به قتل رسانده است.

دو - رواياتى كه دلالت بر مذمّت ارتداد از ناحيه رسول خدا(ص) دارد.

سه - رواياتى كه به طور مطلق اشاره به حكم مرتدّ دارد.

چهار - رواياتى كه حكم مرتدّ را بين زن ومرد تفصيل داده است.

پنج - رواياتى نيز اشاره به سيره واقوال صحابه دارد.

اينك به برخى از اين روايات اشاره مى‌كنيم:

اول - رسول خدا(ص) فرمود:

إنّ مِنْ أبْغَضِ الخَلْقِ إلَى اللهِ تَعالَى لَمَنْ آمَنَ ثُمَّ كَفَرَ. ¹

از مبغوض‌ترين خلق نزد خداوند متعال كسى است كه ايمان آورده وسپس كافر شده است.

دوم - همچنين فرمود:

لا يَحِلُّ دَمُ امْرِىءٍ مُسْلِمٍ إلاّ فِى إحدى ثَلاثٍ: رَجُلٍ زَنَى وَهُوَ مُحْصِنٌ، فَرُجِمَ. أوْ رَجُلٍ قَتَلَ نَفْسَاً بِغَيْرِ نَفْسٍ. أَوْ رَجُلٍ ارتَدَّ بَعْدَ إسْلامِهِ. ²

ريختن خون مسلمان مگر در سه مورد جايز نيست: مردى كه زنا كرده در حالى كه محصن است كه بايد رجم شود. يا مردى كه كسى را بدون جهت كشته است. يا مردى كه بعد از اسلامش به

كفر باز گشته است.