80پروردگارا! چشمانم را مىبندم، اگر قدرت درك شكوهت را نيافتهام، كارى كن كه ديگر اين چشم، بينايىاش را باز نيابد و اگر بينايىام را باز پس دادى، خود را به من بنمايان! پروردگارا! تنها صداى قلب شكسته و گامهاى لرزانم را مىشنوم.
برابر در مىايستم، روحم چنين امر مىكند : (فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوٰادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً) (طه:12) كفش از پا درمىآورم، سرم را پايين مىاندازم و چون گنهكارى كه بار گناهان نابخشوده بر دوش دارد، شرمگين به حضور مىشتابم. از پلهها پايين مىروم، چشمها بسته، سر پايين، آرام، آرام، آرام، لحظۀ موعود نزديك است. مىايستم، آرام، آرام، چشمانم را مىگشايم، يك سياهى در پيش و