39شريك ناشريك را به دوش كشيدى و چقدر نام همسر، كنار نام جعده بىمعناست. جگرگاه تو پيش از آنكه به زهر دشمنآلوده شود، به خنجر دوست دريده شد و باز تو اى تنهاترين سردار! چه صبورانه سكوت كردى.
28 صفر سال 50 هجرت
غمى ديگر، امت رسول(ص) را عزادار مىكند. رو به تو مىكنم اى كريم اهل بيت! اى حسن مجتبى! كه پدرت حلم خود را به تو تقديم كرد. چه صبورانه در اين خاك خفتهاى و گويا خاكِ بقيع از حضور تو اين چنين بردبار و آرام، قرار يافته است.
تابوت تو بر روى شانههاى برادرانت، قبرستان بقيع و باران تير جهلى كه بىمحابا، بر پيكر پاكت فرود مىآمد.
امروز پس از گذشت ساليان