26آن غرق شد.
همزمان با ورود ما، اذان صبح گفته مىشود. وضو مىگيريم و نماز مىخوانيم. پس از نماز، رو به روى حرم مىنشينم و نگاه مىكنم. از نگاه كردن سير نمىشوم. مىخواهم جزء جزء اين منظره زيبا، در تمامى مويرگهاى چشمانم نقش بندد و تا زندهام، اين تصوير، زنده و روشن، مقابل چشمانم به حركت درآيد.
كمكم آفتاب طلوع مىكند. قرار است همه با هم به مسجدالنبى(ص) برويم. غسل زيارت مىكنم و اين بيت حافظ را زير لب زمزمه مىكنم:
ثواب روزه و حج قبول آن كس برد
كه خاك ميكده عشق را زيارت كرد