126عبور مىكنيم و پاى در قدمگاه حسين(ع)، از جبلالرحمة بالا مىرويم. بر فراز اين كوه نماز مىخوانيم. در دل آرزو مىكنم روز نهم ذىالحجه هنگام اوجگيرى آفتاب، به اين سرزمين درآيم و با غروب خورشيد، رهسپار مشعر شوم. بايد روز عرفه اينجا بود، خود را شناخت، حسين(ع) را دريافت و آنگاه به خداى كعبه انديشيد.
ساعت 45:9 ؛مشعر: محل شعور، سرزمين مزدلفه، قرارگاه حجاج پس از عرفات، محل گزاردن نماز مغرب و عشاء و صبح روز دهم، محل و جمعآورى سنگ براى دفع شياطين، سرزمينى سنگلاخ. آرى، شعور از پس شناخت مىآيد و تا شناختى نباشد، شعورى در كار نيست. نخست خودت را بشناس، آنگاه خدايت را درياب؛ اين روال حج است. شب عيدت را صرف بيتوته جمعآورى سنگريزه كن كه فردا مأموريت