299اگر منظور نذركننده، خود ميت و تقرب جستن به وى باشد، چنين نذرى جايز نيست، ولى اگر نيت وى، تقرب به خداوند متعال باشد و ديگران از نذرش بهره ببرند و ثواب آن را به روح ميت هديه كند، چنين نذرى صحيح و درست و حتى واجب است، خواه كيفيت مصرف را تعيين كرده باشد يا نه. در صورتى كه كيفيت مصرف نذر را تعيين نكرده باشد، با توجه به نظر عرف، عملى مى‌شود و نذر براى مصالح و مصارف قبر يا مردمان آن شهر يا مجاوران قبر يا فقيران و يا نزديكان ميت صرف مى‌شود.

خالدى در ادامه مى‌افزايد:

اذرعى، زركشى، ابن حجر هيثمى مكى، رملى شافعى، قبانى بصرى، رافعى، نووى، علاءالدين حنفى، خيرالدين رملى حنفى، شيخ محمد غزى و شيخ قاسم حنفى، همين نظر و ديدگاه را دارند. ¹

4. عزامى مى‌گويد:

سخنان ابن تيميه، برخى از علماى پس از او و نيز برخى از كسانى را كه با وى و يا با شاگردانش مصاحبت داشتند، به گمراهى كشاند.