235قرار داده و رو به آن نماز مى‌خواندند و يا روى آن مساجدى بنا مى‌كردند و در آن نماز مى‌خواندند. شايد علت كراهت، اين باشد كه اين عمل به پرستش خود قبر منجر مى‌شود، به ويژه قبور پيامبران و اولياى الهى. 1
7. نووى در جايى ديگر مى‌گويد:
علما گفته‌اند كه پيامبر(ص) از اين روى نهى فرمود كه قبر خود و قبر ديگران را مسجد قرار ندهند كه مى‌ترسيد در تعظيم آن مبالغه كنند و فتنه به پا شود، و شايد هم مانند امت‌هاى گذشته، اين عمل به كفر بينجامد.
وقتى شمار مسلمانان زياد شد، صحابه و تابعان ضرورى ديدند تا مسجد رسول‌خدا(ص) را گسترش دهند. مسجد به اندازه‌اى گسترش يافت كه خانۀ زنان پيامبر(ص) و نيز خانه عايشه؛ يعنى محلّ دفن رسول خدا(ص)، ابوبكر و عمر را نيز دربرگرفت. اطراف قبر، ديوارى بلند و دايره‌اى شكل بنا كردند تا قبر آن حضرت در مسجد آشكار نباشد و توده مردم رو به آن نماز نخوانند. سپس از دو ركن شمالى، دو ديوار منحنى شكل كشيدند، به‌گونه‌اى كه آنها را به