100راويان حديث درمى‌يابيم كه ايشان به آثار رسول الله(ص) تبرك مى‌جستند. آنها حتى به يك تار موى آن حضرت، يا به دهانه مشكى كه وى از آن آب نوشيده بود، يا به پاى‌افزار آن حضرت، و يا به جاى پاى شتر او، و يا به تخته يا چوب متعلق به آن حضرت و سرانجام به تربت قبر آن بزرگوار، تبرك مى‌جستند. در حالى كه ايشان افراد معمولى نبودند. بلكه برخى از آنها صحابه، و برخى ديگر از تابعان بودند. همچنين بعضى از آنها راويان حديث، صاحبان صحاح ششگانه، صاحبان سنن و يا از اساتيد و فقها بودند.
با اين همه شواهد، چرا ابن تيميه و پيروانش، تبرك‌جويى به قبور، به ويژه قبر رسول خدا(ص) را كفر مى‌دانند؟ آيا او به پيامدهاى سخنانش پاى‌بند است و صحابه، تابعان، صاحبان صحاح و فقهاى پيشين را كافر مى‌داند؟!
6. «نورالدين محمود زنكى» به سال 569ه.ق درگذشت. ابن كثير درباره او مى‌نويسد: «قبر وى در دمشق، زيارتگاه مردم است. دريچه‌هايى به دور قبرش گذاشته و آن را بسيار خوشبو مى‌كنند و هر رهگذرى به قبر وى تبرك مى‌جويد». 1