35
اسماء در عصر خلافت
پس از رسولخدا(ص) ابوبكر به خلافت رسيد. روزى «يَعْليبن مُنْيه» كارگزار او در يمن، دست دزدى را بريد. آن دزد بعد از مدّتى، مهمانابوبكر شد. او پيوسته شبها به عبادت مىپرداخت، روزها روزه مىگرفت و بريدن دستش را ظلمى از جانب يَعْلى مىدانست. ابوبكر، حيران از آن دزدى و اينگونه عبادت او بود كه آن دزد، گردنبند اسماءِ (همسر خليفه) را نيز دزديد و گريخت. با اين عمل، خليفه دستور داد دستِ ديگر يا به روايتى پاى او را نيز ببرند.
اين فتوا و عملِ ابوبكر، در فقه اسلامى مبناى فتواى گروهى 1 قرار گرفته است و گروهى نيز آن را خطا دانسته، قطع دست را در مرتبه دوم مخالف نظرِ همه فقهاى اسلامى پنداشتهاند. 2