62محل مخروبه و سنگلاخ است و چند درخت جنگلى به چشم مىخورد. اين قبرستان مخروبه، جز زوار شيعه زائر ديگرى ندارد و جمعى هم براى گرفتن پول از زوار شيعه ايران و عراق جمع شدهاند كه زيارت مىخوانند و قبرها را نشان مىدهند.
اين مقابر از چند جهت جاى دقت تاريخى است:
1. براى اشخاص بصير و دقيق، داستان خراب كردن سعودى مقابر بزرگان شيعه واضح است و اينكه اين عمل با قيام وهابىها آغاز شده است حتى آنها به كربلا و نجف نيز حمله كردند، ولكن در عراق با مقاومت شيعه روبهرو شدند ولى در مدينه و مكه و طائف، قبور ائمه و امهات مؤمنين و ساير مشاهد، مانند: مقابر شهدا را و قبور آباى نبى را و قبر حضرت خديجه را ويران كردند.
2. وهابىها به نام توحيد و نفى شرك، مردم مسلمان سنى و شيعه را از بوسيدن قبور منع نمودند، ولى امسال مردم تا اندازهاى آزاد بودند حتى مفاتيح خواندن در سر قبر حضرت خديجه(س) و ابىطالب(ع) و روضه خواندن را كاملاً آزاد كرده بودند، ولى به نظر من شيعهها هم گاهى افراط مىكردند و زير درخت جنگلى جمع شده و نوحهسرايى مىكردند.
3. از چيزهايى كه در «شعب ابىطالب» به خاطر انسان خطور مىكند داستان محاصره قريش است كه