755. اين گفته به ابنسبأ منسوب است: عثمان خلافت را به ناحق به دست گرفت و صاحب شرعى آن، علىبنابىطالب است. اين گفتار را در اصل عمار ياسر در پى بيعت مردم با عثمان گفت. روزى در مسجد شنيدند كه او فرياد مىزد:
اى قريشيان، شما كه پىدرپى اين امر (خلافت) را از خاندان پيامبرتان بيرون برديد، گمان ندارم كه خداوند، آن را از شما برنگيرد و در غير شما قرار ندهد؛ آنچنانكه شما آن را از اهلش برگرفتيد و در غير اهلش نهاديد.
6. به ابن سبأ نسبت دادهاند كه تلاشهاى صلح دوستانه را ميان على و عايشه در واقعۀ بصره (جمل) عقيم كرد. و بنابر روايات، اگر او نبود ميان اين دو، صلح برقرار مىشد. هر كس ماجراهاى جنگ بصره را بررسى كند، عمار را مىيابد كه در آنها بسيار تأثير گذارد؛ او بود كه همراه حسن و مالك اشتر، براى برانگيختن مردم به پيوستن به سپاه على، به كوفه رفت. حمايت عمار از على در جنگ، يكى از دلايل پشيمانى و خروج زبير از معركه بود.
7. درباره ابن سبأ گفتهاند او محرك ابوذر در دعوتِ سوسيا ليستىاش بوده است. و اگر ما ارتباط عمار را با ابوذر بررسى كنيم، آن را بسيار تنگاتنگ و محكم خواهيم يافت؛ زيرا هر دوى آنان شاگرد يك مكتبند، و آن، مكتب علىبنابىطالب است. اين سه نفر با هم بودند، با يكديگر مشورت و همكارى مىكردند.
بر پايه اين نظريه، ابنسبأ كسى جز عمار ياسر نيست؛ زيرا قريش، عمار را سركرده شورشيان بر ضدّ عثمان مىدانست، اما در آغاز كار از او نام نمىبرد و بنابراين، با عنوان «ابن سبأ» يا «ابن السوداء» به وى اشاره