67سر نيزه و شمشير به سوى ايشان برخاستند و خوارج را بر جاى خويش نشاندند، و آنان زير سم اسبان افتاده بودند و فرماندهانشان، عبداللهبنوهب و مرقوصبنزهير و شريحبن اوفى و عبداللهبن سخبره سلمى - خداوند، آنان را زشت بدارد - كشته شده بودند. 1
بنابراين،عبداللهبنوهب راسبى، همان عبداللهبنسبأ نيست و نبايد چنين پنداشت كه هر دوى آنان يكىاند.
بارى،آنچه خطيب بغدادى در «تاريخ بغداد» ذكر كرده است،افزون بر ضعف سندىاش به دليل نقل نشدن از شيعۀ اماميه و توثيق نشدن رجال سندش، نزد اهلسنّت نيز ضعيف السند شمرده مىشود؛ زيرا مجالدبنسعيد و زياد بكائى 2 كه چندين نفر آنان را ضعيف دانستهاند، در سند اين روايت به چشم مىخورند.
بنابراين، اين روايت ساقط است و نمىتوان بدان احتجاج نمود. حتى