93از سوى ديگر، مشركان چگونه اين تناقض را پذيرفتند. زيرا بقيه آيات تا آخر سوره نيز چيزى جز انتقاد و نكوهش و بىارج دانستن عقايد قريش نيست. بدينترتيب هر انسان انديشمندى، واهىبودن اين افسانه را به روشنى درمىيابد.
8. نسبت سهو در نماز به پيامبر اسلام(ص)
وهابيان اصرار دارند كه پيامبر عظيمالشأن اسلام(ص) در ركعات نماز سهو مىنمود.
ابن تيميه در بسيارى از كتابهايش گفته است كه پيامبر خدا(ص) گاهى ركعات نمازش را اشتباهاً كم و زياد مىكرد و گاهى نيز نماز چهار ركعتى را دو ركعتى مىخواند و خود حضرت متوجه اين اشتباهش نمىگرديد، بلكه مأمومين به حضرت تذكر مىدادند و ايشان بعد از تذكر آنان، نقص يا زيادى را جبران مىكرد.
وى در كتاب «مجموع الفتاوى» مىگويد:
رسول خدا، يكى از نمازهاى چهار ركعتى را دو ركعت به جا آورد و از جاى خود بلند شد و به درخت خشكى كه در مسجد بود تكيه داد، سپس شخصى به او گفت يا رسول الله آيا نماز را قصر خواندى يا دو ركعت آن را فراموش كردهاى؟ آنگاه رسول الله برگشت و دو ركعت ديگر را خواند و نماز را تمام كرد 1. در جلد ديگرى از اين كتاب آمده كه ايشان نماز