92 پس چگونه ابليس مىتواند بر مشاعر پيامبر اسلام(ص) چيره گردد؟ مخصوصاً كه آن حضرت معصوم است، به ويژه در دريافت و ابلاغ شريعت و اين امر، مورد اجماع امت اسلام است و نيرنگهاى شيطان، هرگز در اينباره كارگر نيست.
به هر حال، پيامبر(ص) اشتباه نمىكند؛ به راه خطا نمىرود و كسى و چيزى بر عقل و فكر و انديشه وى چيره نمىشود، زيرا او مشمول عنايت حق قرار گرفته:
وَ اصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنٰا (طور: 48)
در پيشگاه فرمان پروردگارت، شكيبا باش كه در پوشش عنايت ما قرار دارى.
و هرگز خدا او را به حال خود رها نمىكند و نمىگذارد تا در چنگال اهريمن اسير گردد.
از آن گذشته، پيامبر(ص) عرب است و بر روابط و مناسبات كلامى بهتر از هر كسى واقف است، پس نمىتوان باور كرد كه آن حضرت تهافت ميان آن عبارت شركآميز و دو آيه پس از آن را؛ يعنى:
إِنْ هِيَ إِلاّٰ أَسْمٰاءٌ سَمَّيْتُمُوهٰا أَنْتُمْ وَ آبٰاؤُكُمْ مٰا أَنْزَلَ اللّٰهُ بِهٰا مِنْ سُلْطٰانٍ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ (نجم: 23)
در اينجا، فقط نامهايى است كه شما و پدرانتان بر آنها گذاشتهايد، و هرگز خداوند دليل و حجتى بر آن نازل نكرده، آنان فقط از گمانهاى بىاساس و هواى نفس پيروى مىكنند.
كه آلهه مشركان را به باد انتقاد گرفته و بى اساس شمرده است، درك نكند.