89 نازل شد تا رسيد به اين آيات أَ فَرَأَيْتُمُ اللاّٰتَ وَ الْعُزّٰى* وَ مَنٰاةَ الثّٰالِثَةَ الْأُخْرىٰ ؛ «آيا لات و عُزّا را ديده‌ايد و مَنات آن بت سومى ديگر را؟» (نجم: 19 و 20)

در اين وقت شيطان دو آيه بر زبان رسول‌الله جارى كرد، «تلك غرانيق العلى و ان شفاعتهن لترضى»؛ «آنان پرستوهاى اوج گيرنده‌اند و شفاعت آنان مايه خشنودى يا اميد است».

اين تمجيد از بت‌ها، سبب خشنودى مشركان شد. در همان لحظه، رسول خدا(ص) به آيۀ سجده رسيد و مسلمان و كافر همه به سجده افتادند. شب هنگام كه جبرئيل براى عرض آيات، نزد آن حضرت آمد. اين جملات را رد كرد و گفت: تو براى مردم چيزى خواندهاى كه او نازل نكرده است؟!

ابن تيميه اين افسانه را در كتاب‌هايى همچون «الفتاوى الكبرى» ¹، «منهاج السنه» ² و «مجموع الفتاوى» ³ ذكر نموده و مورد تأييد قرار داده است! در حالى كه هيچ‌يك از محققان علماى اسلام، اين افسانه را نپذيرفته و آن را خرافه‌اى بيش ندانسته‌اند.

قاضى عياض مى‌گويد:

اين حديث در هيچ‌يك از كتب صحاح نقل نشده و هرگز شخص مورد اعتمادى، آن را روايت نكرده است و سند متصلى هم ندارد. صرفاً افراد ظاهرنگر و تاريخ نويسان خوش‌باور؛ يعنى آنانى كه