81 وجود آمنه و طهارت فكرى او ثابت مى‌شود.

4. امام صادق(ع) مى‌فرمايد: جبرئيل بر پيامبر نازل شد و گفت:

يا مُحَمَّدُ انَّ اللهَ جَلَّ جَلالُهُ يُقرِئُكَ السَّلامَ وَيقولُ انّي قَد حَرَّمتُ النّارَ عَلي صُلبٍ انزَلَكَ وَبَطنٍ حَمَلَكَ وحَجرٍ كَفَلَكَ... ¹

اى محمد(ص) خداوند تعالى بر تو سلام فرستاد و گفت: من آتش را بر صلب و پشتى كه تو را فرود آورد و بطنى كه حامل تو بود و دامنى كه تو را تربيت كرد، حرام كردم.

مرحوم مجلسى(قدس سره) مى‌نويسد:

اين خبر، بر ايمان عبدالله و آمنه و ابوطالب دلالت دارد، زيرا خداوند، آتش را بر جميع مشركان و كفار واجب كرده است و اگر اينان مؤمن نبودند، آتش بر آنان حرام نمى‌شد. ² رسول خدا(ص) پس از فتح مكه و به هنگام مراجعت، در «ابواء»، قبر مادرش «آمنه» را زيارت كرد و در كنار آن نشست و عاطفه سرشار و روح لطيفش موجب گرديد كه خاطرات گذشته و زحمات طاقت فرساى مادرش را تداعى كند و گريه شديدى سر دهد، به طورى كه صحابه نيز شديداً متأثر گشته، گريه كردند.

همه صحابه و ياران پيامبر(ص) در آن روز، آن تكريم و احترام را از سوى آن حضرت، نسبت به مادرش مشاهده نمودند. زيارت قبر مادر و گريه شديد در منظر عموم، چيزى نبود كه در آن شرايط و با وجود چند